خلاصه

ازهر پنج طفل افغان یکی آن در سن مکتب قرار دارد که این بلند ترین تناسب در سطح جهان است.

با وجود موفقیت کمپاین بازگشت به مکتب بین سالهای ۲۰۰۲- ۲۰۰۵، میزان ازدیاد نفوس پسران در مکاتب نسبت به دختران اندکی سریعتر بوده است. دختران با سرعت موجود شمولیت به مکتب چانس کمتری برای رسیدن به پسران دارند.

درافغانستان تا کنون ارقام قابل اطمینان در مورد تعداد دقیق ثبت جدیدالشمولان درمکتب در دسترس قرار ندارد. از میزان حضور در مکتب به صفت شاخص نماینده استفاده گردیده است. در سال ۲۰۰۳ فیصدی حضور در مکاتب ۵۴ فیصد یا ۲.۳ ملیون شاگرد بود. افزایش تعداد دقیق جدیدالشمولان در مکاتب بین سال ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ در شهرها ۵۰ فیصد بیشتر از دهات بوده است.

باوجود ازدیاد سریع میزان ثبت نام و توجه ویژه بدان در سال ۲۰۰۳، بازهم تقریباً ۲ میلیون طفل، دختران دو برابر نظر به پسران، به مکتب نمی رفتند.

بیشترین تعداد اطفال خارج از مکتب در مناطق جنوب و مرکزی افغانستان زندگی میکردند. اما تغییر مداوم در این بخش با کاهش در تعداد ولایاتی که آنجا تعداد کمی از اطفال مکتب می رفتند رونما گردیده است.

باوجود پیشرفت های عمده در سالهای اخیر و شرایط برنامه ریزی عام المنفعه موجود ، امکان ندارد که افغانستان به هدف (MDGs)، تأمین تعلیمات ابتدایی همگانی برای دختران و پسران تا سال ۲۰۲۰ نائل آید. این ارزیابی ترکیبی یکی از پائین ترین میزان سهمگیری (خصوصاً دختران) در سطح جهان و بلند ترین تناسب اطفال سن مکتب به سطح جهانی را مورد غور قرار میدهد. این یک امر مشکل اما ممکن میباشد.

بطور کل میزان تکمیل دوره ابتدائیه ۴۵ فیصد تخمین زده شده است. برای دختران این رقم ۳۰ فیصد و برای پسران ۵۶ فیصد میباشند. این بدین معنی است که از جمله دختران و پسرانیکه شامل صنف اول میشوند، اضافه از نصف پسران و ثلث دختران صنف پنجم را در وقت معینه تکمیل میکنند.

میزان سواد بین سنین ۱۵ تا ۲۴ میان افغانها ۳۴ فیصد است که از آنجمله ۵۰ فیصد را مردان و ۱۸ فیصد را زنان تشکیل میدهند. به هر اندازه که یک افغان جوانتر باشد به همان اندازه احتمال دارد خوانده و نوشته بتواند. تفاوت در مناطق مختلف وجود دارد و میزان پایین سواد مخصوصاً بین افغانها در نواری از ولایات شمال شروع و به طرف پایین در جنوب توسعه مینماید.

برآوردن مقاصد:

داشتن زیاد ترین تناسب اطفال سن مکتب و کمترین تناسب دختران شامل در مکتب از چالش های عمده برای افغانستان است. برای شامل ساختن تمام اطفال در مکتب و به خصوص دختران باید توجه صورت گیرد.

باید دسترسی به تعلیم وتربیه و کیفیت آن همزمان درنظر گرفته شود. هردو برای اعمار مجدد سکتور تعلیم وتربیه و دادن اطمینان به والدین، در رابطه به پیشرفت معارف و سیستم تعلیم، مهم است تا ایشان ازفرستادن اطفال شان به مکتب متیقن شوند.

حکومت افغانستان به تنهایی در این ساحه قادر به سرمایه گذاری نیست. حمایت جامعه بین المللی به شکل کمک مادی و تخنیکی برای یک مدت ضروری است. با آنکه نیازمندی برای احیا و اعمار نهاد های آموزشی زیاد است، مهم است که این سرمایه گذاری ها مطابق به توان دولت باشد. افغانستان باید به کمک جامعه بین المللی استراتیژی های موثر و بلند مدت را برای سکتور تعلیم وتربیه طرح ریزی کرده و کمک جوامع، سازمان های غیرحکومتی، سکتور خصوصی، متعلمین و کارفرمایان را برای همکاری در این بخش تشویق کند.


اهداف و شاخص های(MDGs) تجدید نظرشده افغانستان:
حصول اطمینان از اینکه تا سال ۲۰۲۰ همه اطفال اعم از دختران و پسران درهرجا یکسان قادر باشند تا دوره کامل آموزش ابتدایی را تکمیل نمایند.

...نسبت دقیق ثبت نام در تعلیمات ابتدایی
...تناسب شاگرانی که از صنف اول شروع تا صنف پنجم میرسند
....نرخ سواد افراد بین سن ۱۵ تا ۲۴ سال